Bardziej niż forma oko, umysł i uwagę przyciągała barwa królowej - przepiękne odcienie głębokiej miedzi, burgundzkiej czerwieni, błękitu i zieleni. Nasuwało to na myśl syberyjskie irysy, które matka hodowała w ogrodzie na Aurigae. Światło reflektorów pieszczotliwie odbijało się od płaszczyzn tułowia i kończyn dziwnie połączonych w stawach, od skrzydeł najwyraźniej w stanie szczątkowym, wyrastających na wysokości ramion, biegnących wzdłuż całego tułowia i na wpół rozwartych nad pękatym odwłokiem. - Wygląda jak modliszka - rozległ się szept ojca, kiedy istota zatrzymała się na progu włazu. - Jak primabalerina czekająca na aplauz. - Roddiemu przyszło do głowy niespodziewane skojarzenie. - Ona się boi! - wypalił bez namysłu Rojer, czym przestraszył wszystkich zahipnotyzowanych pojawieniem się istoty. - Powinno się to zabić. - Rojer odruchowo skarcił Gila za zawzięte słowa, zanim ojciec zdążył przeszkodzić mu, szybko potrząsnąwszy głową. - To zabiło wielu 'Diniów. - Nie to dokładnie, Grl - zwrócił mu łagodnie uwagę Afra. “Jest samotna i przestraszona, Rojer potrząsnął głową, starając się odsunąć od siebie współczucie wobec tej istoty, członka gatunku niebezpiecznych łupieżców”

(Reklama: )